De kracht van de metafoor

  • 0
  • 11 maart 2014
85H

De kracht van de metafoor

“De zee was woest en de golven leken op stenen die tot messen waren afgebikt, scherp genoeg om te snijden. Het was of de wereld zich zelf net zo mistroostig voelde als ik.”

Het is een van de talrijke beeldende passages uit het boek ‘Dagboek van een geisha’, dat ik op dit moment lees. Ik vind het een prachtig boek. Het neemt je mee, niet alleen naar het Japan van voor de Tweede Wereldoorlog, maar vooral ook naar de belevingswereld van de hoofdpersoon, die haar leven als geisha in geuren en kleuren schetst. Althans, dat doet de auteur, Arthur Golden, natuurlijk voor haar, maar daar denk je geen moment meer aan als je het boek leest. Sterker nog, daar wil je niet aan denken. De beelden die opgeroepen worden zijn zo sterk poëtisch geladen, dat je als lezer – naast een tijdreis naar Japan en een tocht door de belevingswereld van Sayuri – ook onderweg gaat in je eigen innerlijke wereld.

Dat is de kracht van de metafoor: je ziet het helemaal voor je. Een metafoor legt geen feit neer en timmert ook geen waarheid dicht. De metafoor staaft niet, maar schetst. En in de ruimte die daar ontstaat, kun je je eigen beeld vormen en je eigen associaties en gevoelens ervaren. Zo werkt dat ook bij een goed verhaal. Het wordt ook wel ‘narratieve ruimte’ genoemd: de ruimte waar de belevingswereld van verteller en luisteraar (of lezer) elkaar ontmoeten.

Ook in de ontwikkeling van corporate stories zetten we de kracht van de metafoor maar wat graag in. Want of het nu gaat om het spel spelen, op reis gaan, goud smeden, het wiel van gezondheid laten rollen of de caleidoscoop hanteren, universele en sprekende beelden helpen ons om strategische en complexe materie eenvoudiger en rakender te maken. Zo zijn metaforen niet alleen de brug tussen de verteller en luisteraar, maar ook tussen ratio en gevoel.

Maar pas op! De kracht van de metafoor werkt ook verslavend. Als een magneet trekt het boek mij naar zich toe. Ik zie nu al op tegen het moment dat mijn meer dan 450 bladzijden tellende boek uit is.

‘Zijn ruggengraat was een knobbelpad. Zijn hoofd, met de vlekkerige verkleuringen, zou een beurse vrucht kunnen zijn. Zijn armen waren staken die in een lap oud leer waren gewikkeld en aan twee knobbels hingen’.

About Eveline Bruijn

Als bedrijfskundige en cultureel antropologe ben ik altijd op zoek naar manieren om bedrijfsprocessen te verbeteren door middel van een mensgerichte aanpak. Ik ben gefascineerd door het verhaal achter ieder mens én iedere organisatie. Bovendien heb ik een aangeboren liefde voor taal, die zich – sinds mijn eerste verhaaltjes met vulpen – ontwikkelde tot een professionele passie. Lees meer

Leave a Reply

×